Weer een bericht

februari 5th, 2009

Hallo…hier ben ik weer even.

Ik zit op het moment op mijn werk en heb pauze dus kan ik gauw even wat schrijven.
Ondertussen zitten we al weer een paar weekjes in het nieuwe huis en het bevalt goed moet ik zeggen. Thijs heeft beneden lekker de ruimte en boven hebben we een grotere badkamer en een zolder waar ik de was doe. We moeten er nog wel even aan wennen dat de vriezer ook boven op zolder staat want we moeten nu wel steeds naar boven… hehehe. Maar dat is goed voor de kuitjes zullen we maar denken.

Ondertussen ben ik nu aan mijn vierde week op mijn nieuwe werk bezig. 5 januari jl. ben ik begonnen als archiefmedewerker en administratief medewerker op de afdeling Sociale Zaken bij Gemeente Steenbergen.
En het fijne is dat ik dus letterlijk naar mijn werk kan lopen omdat het gemeentehuis aan het begin van de straat staat.
Ik moet nog wel wennen aan de lange dagen. Ook al gaan ze ontzettend snel… ik merk toch dat ik ’s avonds wel moe ben en ik ook eerder naar bed wil. Ook het huishouden gaat nu even anders want dit kan nu alleen in de avonduren en in het weekend natuurlijk. Oh wacht… de vrijdagmiddag ben ik ook standaard vrij want dan is het Gemeentehuis gesloten.
Ik vind het echt heel gaaf… ook financieel ga ik er natuurlijk op vooruit omdat ik nu 36 uur werk en mijn uurloon op dit moment op 2 euro na het dubbele is van wat ik bij mijn vorige werk verdiende.
Ik werk op dit moment via uitzendbasis, maar ik zal er wel op achteruit gaan als ik eventueel voor vast zal worden aangenomen. Maar dan nog.  Het is fijn om te weten dat ik nu wel iedere maand geld opzij kan leggen om te sparen.
Thijs gaat per maart ook voor nog een dag extra naar de opvang omdat het toch teveel wordt voor pa en ma om iedere week op Thijs te passen. En ik moet nu echt zekerheid hebben dat ik natuurlijk opvang heb voor Thijs. Ik kan nu zeker in het begin niet zomaar vrij nemen.

Thijs vindt het ook fijn in het nieuwe huis. Hij heeft het nog steeds over ‘ nieuw huis’ en beseft denk ik nog niet helemaal dat we daar nu wonen ofzo. Of hij heeft het gewoon een naam gegeven.
Hij is in ieder geval al aardig gewend. Hij kan beneden nu lekker rennen en ’s avonds na het eten rennen we wel eens rondjes rond de tafels voor de broodnodige conditie.
Ook is het fijn dat we nu een bad hebben. Dat vind ie wel leuk om in het water te spetteren.
Thomas heeft het afgelopen weekend een aantal spijlen bij het voeteneind van zijn bedje verwijderd zodat hij er nu zelf in en uit kan kruipen. Erin kruipen doet ie wel, maar eruit heeft ie nog niet helemaal door denk ik. Hij blijft nog steeds liggen wachten tot we hem eruit komen halen. Ik denk dat ik van het weekend tegen hem ga roepen dat hij zelf naar ons toe kan komen lopen. Misschien krijgen we daar wel spijt van, maar een beetje zelfstandigheid moet er langzaam aan wel in gaan komen. Het geeft hem zelf ook meer vrijheid en ons ook.

Maar goed… dit was het weer even in een notendop… ik ga hier weer even wat doen en zodra we weer internet thuis hebben zal ik me weer melden. (misschien nog eerder maar dan vanaf mijn werk)

de groeten.

verhuizen

december 26th, 2008

Morgen is het dan zo ver. Dan gaan we echt over.
Vandaag nog een hoop gedaan waaronder het waterbed verhuisd en weer opgezet op het nieuwe adres. Thomas is nu de kledingkasten uit elkaar aan het halen en ik ga zo weer piepers jassen voor de laatste keer friet te eten in ons oude huisje.
Thijs is op het moment bij Theo en Lenie dus kunnen wij hier nog onze dingen doen. Het huis wordt wel steeds leger hoor.
Heb het eigenlijk te druk om het echt te beseffen dat we alles gaan verlaten hier. In het begin voordat het zo ver was kon ik er nog wel eens om huilen dat we de buren gingen verlaten enz. Ik vond het zelfs zielig voor de katten die hun burenvriendjes moeten missen. Maar het is wel leuk dat ze bij het nieuwe huis waarschijnlijk wel een heel nieuw gebied hebben om te ontdekken en hun territorium uit te zetten omdat er daar denk ik weinig katten nog zullen zijn. Dus dat is wel weer leuk en spannend voor ze.
Op het moment zitten ze in pension zodat voor hun het verhuizen wat soepeler gaat verlopen. Straks komen ze gewoon weer thuis, maar dan in het nieuwe huis. Ben van plan de eerste tijd de deur naar de gang open te laten zodat ze heel het huis kunnen verkennen. Kunnen ze ook hun ei kwijt door de trappen op en af te rennen omdat ik ze zeker de eerste week niet naar buiten wil doen. Eerst maar eens wennen aan hun nieuwe huis.

En als klap op de vuurpijl zijn we oom, tante en neef geworden in de kerstnacht van Koen. Wel heel speciaal want Paul zijn vader schijnt ook eerste kerstdag jarig te zijn geweest. Hebben het zelfs te druk om voor de 2e keer te kijken. Hebben hem 2e kerstdag gezien toen ze weer thuis waren. Sas is in het ziekenhuis bevallen en verlost met de vacuumpomp. Dat was weer een tegenvallen, maar Koen lag verkeerd met zijn hoofd en ze had gewoon hulp nodig. Ja, dan is het zo. Maar ze zei schijnbaar gelijk dat er zeker meer zouden komen toen hij nog maar net op d’r buik lag. Ik vind het knap hoor.
 

december 7th, 2008

Zo… hier zijn we weer.
Even een berichtje voor dat we gaan verhuizen. 12 December krijgen we de sleutel van het nieuwe huis. Het wordt aanpoten omdat we een deadline hebben.  We moeten namelijk proberen om er het eerste weekend van het nieuwe jaar in te zitten omdat Thomas 4 januari voor 2 weken vertrekt naar Tsjechie voor zijn werk. En ik heb geen zin om alleen te verhuizen. Is toch fijn als je dat nog even met z’n allen kunt doen.
Helaas ontkomen we er niet aan dat Thijs ook de spanningen van ons voelt. Hij wordt sneller boos en begint eerder te huilen als er niets bijzonders aan de hand is dan dat hij voorheen deed.
We proberen zo goed mogelijk uit te leggen en hem erbij te betrekken met wat er aan de hand is. Hij ziet natuurlijk overal dozen staan en papa en mama zijn soms ook druk bezig.  Gelukkig werkt het (nog) niet uit op zijn eten en slapen en blijft dat nog wel normaal.
Maar wat toch opvalt is dat hij eerder op begint te spelen en dat het er soms op lijkt dat hij wel eens grote monden geeft. We corrigeren dat natuurlijk wel door er even wat van te zeggen, maar letten wel op dat we niet teveel op z’n huid zitten.

Jaja… het is allemaal spannend en ik hoop dat we het gaan redden. Gelukkig hoeven we niet veel te verven. Alleen de muren moeten worden geverfd. Dan moet de keuken worden geplaatst en het laminaat gelegd. De ombouw voor het bad kan altijd later nog wel. Maar dat moet ook nog wel gebeuren.

Maar ik ga hier weer eens wat doen dus ik ga jullie weer groeten.

Thijs op potje

november 4th, 2008

Nou zeg… wat ik nou heb meegemaakt. Had het echt niet verwacht.

Ik haal Thijs gistermiddag uit bed na zijn middagdutje en ik had hem even op het potje laten zitten omdat zijn luier niet vol was. Ik dacht… hij moet volgens mij echt wel plassen. Dus na een poosje had hij het potje al verhuist naar onze slaapkamer waar hij op zijn gemak weer ging zitten en naar onze Bono zat te kijken die lekker op bed lag te luieren.
Op een gegeven moment zat Thijs wat scheetjes te laten waar hij al hartelijk om moest lachen, dus ik dacht dat er wel een poepje aan zou komen. Toen zei hij ineens: “doet ie nou?” Dus ik dacht dat ie was begonnen met poepen.
Maar nou bleek dat hij dus zat te plassen… dus ik natuurlijk heel enthousiast en trots op hem en hij vond het toch ook wel interessant.
Natuurlijk een foto van gemaakt want hee… een eerste plasje in een potje moet je ook vastleggen he. :)
Maar nou kwam hij vanochtend uit bed en voor dat we gingen aankleden vroeg hij waar het potje was. Dus ik zei dat ie nog beneden stond en ik ging hem halen en vroeg of hij dan een plasje moest doen. Hij zei dat ie inderdaad een plasje op het potje wilde doen dus ik deed de luier af en hij ging zitten en inderdaad hoor… binnen een minuut zat hij te plassen.
Nou, ik vond dat zo gaaf he…. dat is toch een teken dat hij het al wel voelt aankomen dat ie moet plassen… was ik echt blij mee.
Probeer alleen niet te hard van stapel te lopen, maar ik denk dat het wel een begin is van een redelijk snelle zindelijkheidstraining als hij zo door gaat.
Echt wel tof.

Nou, dat wilde ik nog even delen… doei doei.

Weer eens een berichtje

november 2nd, 2008

Hier weer eens een bericht over Thijs.
Wat me opvalt is dat Thijs steeds duidelijker gaat praten en dingen begrijpt zoals de regels in huis. Zo weet hij dat hij geen toetje krijgt als hij niet heeft gegeten.
Soms kan ik me daar zo over frustreren dat hij het gewoon weet en dan toch vertikt om ook maar 1 hap te eten wat ik dan van hem vraag. Juist omdat hij weet dat als hij wat eet dat hij dan een toetje krijgt…. ik snap dan niet dat hij dat dan echt niet wil.
Nu is daar 2 weken geleden een doorbraak in geweest toen hij om een snoepje vroeg terwijl hij geen brood had gegeten. Het heeft een uur geduurd, maar uiteindelijk vroeg hij weer om een snoepje, dus ik ging bij hem zitten en legde een stukje brood voor zijn neus… ik zei:”als Thijs dit stukje brood opeet, dan krijg je een snoepje”  Het gaat er mij dan niet om dat hij heel die boterham moet opeten, maar wel om het principe.
Toen heeft hij 2 minuten met dat stukje brood naar de tv zitten kijken en uiteindelijk ging het toch zijn mond in. Dus ik zei natuurlijk dat ik trots op hem was en dat hij het goed had gedaan en toen nam hij zelf nog maar een stukje brood.
Maar toen bedacht ie zich waarschijnlijk dat hij maar 1 stukje hoefde te eten van me en dat hij daarna een snoepje kreeg dus toen was het ook snel klaar ook natuurlijk…hahaha.
En toen kreeg hij inderdaad een snoepje zoals beloofd.  Maar het weekend daarop bleven Saskia en Paul eten en toen wilde hij dus weer niet eten. Het was daarna wel een drama toen wij lekker aan het toetje zaten en hij dus niks kreeg. En dan vind ik het toch weer moeilijk, maar hij weet wel hoe het zit dus hij heeft het nu zelf in de hand. Als hij het nog niet zou begrijpen vind ik het wat anders, maar wat dat betreft snapt hij het heel goed. Maar als hij dan zo aan het huilen is dan gaat het me toch op een bepaalde manier aan me hart en zou ik hem het liefst toch wat vla willen geven. Maar gelukkig is mijn verstand dan toch net even wat sterker en doe ik het natuurlijk niet.

Wat het praten betreft is hij ook al best een stap vooruit. Ook met andere dingen. We waren laatst bij pa en ma en me zus was er ook met Sil en toen zei Thijs tegen een bepaald ding wat voor kleur het was. Toen zei Natas dus dat ze dat zo knap vond omdat hij dat eigenlijk helemaal nog niet hoeft te weten.
Hij kent nu de kleuren blauw, geel, groen, rood, oranje en zwart. Hij maakt soms nog wel eens een foutje maar dat geeft helemaal niet. Ik zeg dan wel wat voor kleur het dan wel is en dan zegt hij dat daarna ook na. Hij is zo leergierig. Ben ik wel blij mee eigenlijk. Je bent dan toch trots als ouder als hij weer iets nieuws zegt of doet.
Ik moet alleen wel in de gaten houden dat ik niet naast me schoenen ga lopen :)

Nou hadden we vanochtend gezegd dat we naar het bos zouden gaan zodra hij vanmiddag weer wakker zou worden als hij een dutje had gedaan. Dus nu stond Thomas net op het punt om hem op bed te leggen en ik vroeg aan Thijs wat we gingen doen als hij weer wakker zou worden… en toen zei hij dus dat we naar het bos gingen.
Ik vind het toch wel knap dat ze dat al kunnen op die leeftijd. Hij is nu 2 jaar en 3½ maand en ik sta er soms van te kijken wat hij allemaal al doet en kan.
Hij kreeg vanochtend 2 plakjes kaas omdat ie dat lekker vind… komt ie op een gegeven moment naar me toe en zegt ie:”driehoek”  Had ie dus een stukje kaas afgeknabbeld in de vorm van een driehoek en dat kwam hij laten zien.
Nou… ik weet niet of ik vroeger op die leeftijd al zo wijs was hoor. Het gaat tegenwoordig zo snel die ontwikkeling.

Sinds een paar weken is hij ‘bang’ in het donker en voelt hij zich er niet mee op zijn gemak. Hij slaapt ’s avonds dus ook in met zo’n nachtlampje en zodra wijzelf naar bed gaan dan haal ik het er weer uit.
Ik hoop dat het een fase is en niet dat hij met licht aan moet blijven slapen. Niet dat dat dingetje nou zoveel licht geeft, maar het zit toevallig in het stopcontact aan het hoofdeinde van zijn bedje dus hij kan het lampje altijd goed zien.
Ik ga hier wel serieus mee om omdat het voor hem ook serieus is. Vroeger was het nog al eens dat het kind niet zo raar moest doen en niet flauw moest zijn en hierdoor ging de angst dus ook niet over. Ik vind dat persoonlijk niet goed en ik vind dat je gewoon ook rekening kan houden met de gevoelens van je kind.
En het is nog geen drama aan het worden qua die angst voor het donker. Maar we merken gewoon wel dat hij zich niet prettig voelt als hij in het donker is. Dan moet het licht aan van hem.

Hij gaat nu ook af en toe op het potje of op een wc-verkleiner op de wc. Hij heeft nog niks gedaan maar ik vind het al fijn dat hij er niet bang voor is en dat hij het op zich wel wil.
En waar je dan inderdaad op kan zitten wachten… hij komt van het potje af, loopt in zijn blote kont boven in de badkamer omdat hij met Thomas gaat douchen en hij begint te plassen…. grrrr. Dat is soms wel frustrerend hoor.
Ik geef ook toe dat ik dit denk ik het moeilijkste zal vinden van het opgroeien betreft…. het zindelijk worden.
Sommige mensen zeggen:”dat gaat vanzelf” andere zeggen: “veel oefenen en geduld hebben” en ik denk…”oh mijn god, hoe ga ik dat kind zindelijk krijgen”
Ik vind het het lastigste dat je hem op het potje moet zetten terwijl je niet eens weet of hij moet plassen of niet. Het moet echt net toeval zijn dat hij kan ontspannen en dus moet plassen zodra hij op het potje zit of op het toilet. Gebeurt dit niet, dan kan het nog wel eens lang gaan duren denk ik dan.
Maar goed… we blijven nog maar dooroefenen en ik moet er maar op vertrouwen dat het inderdaad goed gaat komen.

Volgens mij heb ik jullie wel weer een eind bijgeschreven zo. Dus ik ga weer ophouden.
Tot de volgende keer.

Op vakantie geweest.

oktober 5th, 2008

Ziezo…. we hebben onze vakantie er weer op zitten.

We zijn in week 37 een midweek naar Landalpark Lommerbergen in Limburg geweest met mijn zus en gezin. Was gezellig hoor. Lekker wezen zwemmen met die kleine mannen.
Thijs had het ook goed naar zijn zin. Lekker veel gerend (en gevallen) en gegleden en gezommen in het zwembad.

het-huisje-vanuit-de-tuin.bmp

Wij kwamen maandag eerder aan dan Natas, Daan en Sil omdat we eerst nog wilde zwemmen. Als je pas vanaf 15.00 uur het huisje in kan dan is dat zonde van je dag want dan is hij al bijna weer om.
En je doet je best hoor, maar het duurt altijd even voordat je al je troep hebt opgeruimd en een plekje hebt gegeven.

nog-niet-alles-uitgepakt.bmp

Maar goed, wij waren dus alvast wezen inchecken en naar het zwembad gegaan. Thijs vond het al snel leuk en was niet weg te slaan bij het glijbaantje in het peuterbad. 

thijs-klaar-om-te-glijden.bmp  thijs-glijden.bmp  thijs-bij-glijbaantje.bmp

Hij had zo’n drijfvestje aan van het zwembad zelf en we wilden ook de armbandjes om doen, maar dat vond hij niks dus hielden we het eerst alleen bij het vestje.

Rond half 4 waren de rest van de vakantiegangers aangekomen en zaten wij inmiddels al in het huisje. De vakantie kon nu echt beginnen.
Diezelfde middag zijn Natas en ik nog even naar het plaatsje Beesel gegaan voor de boodschappen voor het avondeten en de volgende dag zouden we dan de grotere boodschappen gaan doen. De eerste avond hebben we pasta gegeten.

De volgende ochtend hebben we de grote boodschappen gedaan in uhhh , dat weet ik niet eens meer :( 
’s middags zijn we met z’n allen naar het zwembad gegaan. Voor Sil was het een primeur en eerste keer dat hij in zo’n groot bad was.

natas-en-sil-in-peuterbad.bmp  sil-in-zwemband-in-golfslagbad.bmp

Eerst veilig bij mama de boel verkennen en eens zien wat het toch allemaal was met al die herrie en spelende kinderen om hem heen. Al snel wilde papa en mama het zwembandje uitproberen die ze voor Sil hadden gekocht.
Helaas bleek deze toch nog wat te groot en Sil zat er niet echt goed in. Hij zakte steeds onderuit en zat niet lekker.
Gelukkig hadden wij die van Thijs nog bij ons en hebben die toen maar ingeschakeld. Hierin zat ie gelukkig wat beter en kon hij lekker ronddobberen in het zwembad en wat om zich heen kijken.
Na zo’n 20 minuten was Sil het eigenlijk wel weer beu en begon hij moe te worden. Hij scheen ineens een keel op te zetten toen ze in het binnen/buitenbad zaten en zijn er toen maar uit gegaan.
Hierna heeft Sil nog even op schoot bij papa op veilige afstand de boel zitten verkennen waarna hij vredig in slaap viel.

sil-bij-papa-op-schoot-in-zwembad.bmp

Dinsdag was Natas jarig “Lang zal ze leven, Lang zal ze leven, Lang zal ze leven in de gloriaaaa”  Ze is alweer 28 jaar geworden (ouwe muts, hahaha)
Maar goed, dat zou ik dus bijna vergeten te vertellen… toen we dus in het huisje aankwamen was het versierd met slingers en ballonnen en stond er een slagroomtaart in de koelkast. Was wel erg leuk. Dit hadden we namelijk erbij besteld toen we hadden gereserveerd

Natas en Daan wilden nog een dag gaan museumhoppen. Maar helaas ging dit niet door. Omdat er kermis was in het dorp waar we de boodschappen ook deden. Maar goed, hierdoor was het VVV-kantoor dus net weer gesloten op de momenten dat ze informatie wilde vragen over musea.

Woensdag zijn we het grootste gedeelte van de dag thuisgeweest en zijn we aan het shuttelen gegaan.
Eerst gingen Natas en Daan aan de slag. Ging op zich goed ondanks dat de shuttle niet lang in de lucht bleef.
Toen was Natas het beu en ging ik voor haar in de plaats. Thomas lag het eens vanuit zijn luie tuinstoel te bekijken en maakte de broodnodige opmerkingen zoals alleen Thomas dat kan. Na een kwartier had ik het ook wel weer gezien en toen ging Thomas met Daan spelen. We hebben ons krom gelachen. Op een gegeven moment sloeg Thomas een beetje achterlijk tegen de shuttle en die vloog in een boom.
Gelukkig kreeg hij er hem weer uit door met een stok te gooien.

shuttle-in-boom.bmp

Donderdags zijn Natas en Daan weggeweest voor kleren voor Sil in Roermond.
Wij zijn die middag nog een stukje wezen wandelen in het bos en daarna langs de kinderboerderij gegaan waar Thijs geitjes heeft geaaid en de kippen ook wel interessant vond.

thijs-met-geitje.bmp   thijs-aait-geitje.bmp

Ook waren er hangbuikzwijntjes die zijn tante Saskia ook erg leuk vind.

hangbuikzwijntje.bmp

Thijs vond de schapen ook wel leuk en stond ze te begluren vanachter een hekje.

thijs-kijkt-naar-de-schapen.bmp

En toen was het weer vrijdagochtend…. alles weer inpakken en met gemengde gevoelens ontbijten.
Het regende dat het goot tijdens het inpakken van de auto’s . Aan de ene kant gelukkig dat het nu pas zo ging regenen, maar echt leuk was het niet om zo weg te gaan.
Dit was weer de eerste vakantie sinds mijn hartdiagnose dat ik me goed en lekker heb gevoeld en dat ik weer heb kunnen genieten van een vakantie. Ik had nu in ieder geval weer een gevoel van heimwee en dat ik het jammer vond dat we weer naar huis gingen.  De voorgaande keren kon het me niet snel genoeg zijn en zou ik bij wijze van spreken al een paar dagen eerder naar huis gegaan willen zijn.

Dus al met al een goede vakantie.  

naar CB en opstandig

augustus 21st, 2008

Afgelopen dinsdag moest ik met Thijs weer naar het consultatiebureau. We kwamen daar binnen en toen was er een kindje al vrolijk over de zeik aan het gaan omdat ie niet gewogen en gemeten wilde worden.
Thijs raakte hier jammer genoeg ook wat door van streek en toen was er ook weinig meer met hem te doen.
Nadat ik hem had kunnen uitkleden kreeg ik hem wat rustiger doordat hij op schoot zat en we samen een boekje aan het kijken waren.  Dus ik dacht nog bij mezelf…. nou, het gaat weer goed gelukkig.
Ik had van te voren nog geprobeerd om hem te meten en te wegen, maar ook bij hem was dit geen succes. Ze voelen denk ik toch de spanningen van elkaar ofzo en daar reageren ze dan weer op.

Toen was het andere jongetje klaar bij de arts en die kwamen weer de spreekkamer uit. Toen begon Thijs zich meteen weer te verstarren en te verzetten. Hij vond die vrouw toch maar eng denk ik. Misschien dat ie ook nog wist dat ie daar z’n prikken heeft gekregen, maar gelukkig hoefde hij ze deze keer niet te hebben. Pas weer als hij 4 is ongeveer.
Maar goed…. we waren binnen en hij werd niet echt rustig. Toen zag ik zo’n ding staan waarbij ze de kralen over een gebogen stuk ijzerdraad moeten bewegen. (geen idee hoe zoiets heet) maar hij vind het  in ieder geval reuze interessant en toen ik dat had gepakt werd hij daar wel rustig van en begon hij te spelen.
De arts had ondertussen een paar blokjes voor zijn neus gelegd en ze had graag gewild dat hij deze op elkaar zou stapelen, maar dat konden we natuurlijk vergeten. Toen ze het een paar keer vroeg leek het ook wel of hij ze negeerde en hij was rustig aan het spelen met dat andere ding.
Toen begon hij wat te praten over welke kleuren de kralen waren en dat ze tegen elkaar aan gingen botsen en dat was gelukkig voor de arts genoeg om te horen dat ie al wel bezig was met praten en dingen uitleggen enz.

Verder raadde ze aan om de tut te gaan verbannen en hem te leren drinken uit een gewone drinkbeker in plaats van een tuitbeker. En op de vraag of we al bezig waren met zindelijkheidstraining gaf ik als antwoord dat ze pas vanaf een jaar of 2,5 controle leren te krijgen over de sluitspieren dus dat dit nog niet echt ging werken. Het stond ook nog notabene in een tijdschrift die ik van haar meekreeg. Maar goed, sommige dingen zullen we niet altijd begrijpen.

Verder was ze wel tevreden. Nadat we bij haar klaar waren heb ik Thijs nog kunnen meten en wegen en hij was (ongeveer) 94,5 cm en 16.1 kg. Met het gewicht zat hij nu op de bovenlijn en met de lengte tegen de bovenlijn.
Ik denk zelf dat hij wel wat lichter zou mogen wegen, maar op zich is ie gewoon mooi qua verhouding, dus ik maak me niet druk.
In het eerste jaar   0-1 –> ruim 8 kilo aangekomen en rond de 30 cm gegroeid
In het tweede jaar 1-2 –> ruim 4 kilo aangekomen en rond de 15 cm gegroeid.
Dit was even voor de statistieken he… hihihi

En verder lijkt het wel of hij aan het veranderen is nu hij 2 is. Net of er een knop om is gezet ofzo, maar hij is vaker opstandiger en zegt nu ook vaker nee enz. Wat dat betreft klopt dat rijmpje nu al wel: ik ben 2 en ik zeg nee !
Omdat we hier eigenlijk nog niet echt mee te maken hebben gehad met hem ben ik een beetje bang dat ik niet zo goed zal weten hoe ik hiermee om moet gaan. Ik wil hem wel op een verantwoorde en rustige manier kunnen blijven behandelen omdat ik nog steeds van mening ben dat het stukken beter en soepeler zal verlopen als je dingen eerst normaal vraagt ipv gelijk een grote mond te geven en hem de tijd geeft om hier even over na te denken en dat hij het dan kan gaan doen (of niet)
Maar dat betekent niet dat ik niet eens moe van hem wordt en lichtelijk geirriteerd kan raken als hij inderdaad niet mee wil helpen als je op het punt staat om weg te gaan en hij wil zijn schoenen of jas niet aan.
Ik probeer dan nog steeds uit te leggen wat we gaan doen en te zeggen dat als we dan terug komen dat hij daarna weer verder mag spelen met waar hij mee bezig was. Ik heb geen zin om met hem te vechten.
Tot nu toe helpt het nog steeds als ik alleen maar zeg : “ik hoef toch niet boos te worden he !” Maar goed, voor hoe lang nog natuurlijk. Hoe ouder ze worden, hoe meer ze durven en misschien brutaler worden enz.
Gisteren vond ik hem ook vervelend en zelfs wat baldadig tijdens het boodschappen doen. Hij ging steeds met zijn hand langs de schappen waarbij er sommige producten op de grond vielen. Uiteindelijk heb ik hem maar in het karretje gepropt (hij wilde natuurlijk niet meewerken, dus dat was even vechten)
Maar ik schrik hier toch wel van terug eigenlijk, gewoon omdat we dit niet gewend zijn van hem. Maar ook voor ons is er dus geen ontkomen aan en krijgen we toch te maken met een peuter die zijn grenzen en vooral ook onze grenzen aan het opzoeken is. En dat hoort er natuurlijk allemaal bij want hij is nu zichzelf aan het ontdekken en het is aan ons hoe we hem daarbij helpen, stimuleren maar soms ook terugfluiten.
Gelukkig heeft hij nog geen rare dingen met eten of slapen. En ik ga er ook niet op zitten wachten want dat is natuurlijk de goden verzoeken.

Maar verder kan hij ook nog steeds lief zijn en willen knuffelen enz. Ik heb laatst nog een gesprek gehad met mijn zus dat ik me schuldig voelde over het feit dat ik het idee had dat ik niet genoeg met hem deed qua spelen. Wat is er nou makkelijker dat als hij naar Thomas de Stoomlocomotief zit te kijken wat hij heel graag doet, dat ik dan achter mijn pc kan gaan zitten om wat dingen voor mezelf te doen. Maar ik bedacht me toen ik in bed lag dat ik er eigenlijk heel weinig tot praktisch nooit bij hem ben gaan zitten als hij met zijn auto’s aan het spelen was op de grond of aan het bouwen was met zijn blokken. Ik ben daar gelijk wat aan gaan doen toen ik weer thuis was. Ik was namelijk vorig weekend bij Natas en Daan om op Sil te passen omdat hun een feest hadden.
Ik ben het na het weekend gelijk gaan doen en Thijs vond het toch wel erg leuk en gezellig, want daarna kwam hij me geregeld halen om samen te gaan bouwen. Dit betekent natuurlijk niet dat ik niet eens durf te zeggen dat ik ook even bezig ben, want een ouder moet natuurlijk ook even dingen voor zichzelf kunnen doen of in het huishouden.
Maar het was fijn om te zien dat hij het leuk vond en het ook fijn vond. Dus heb ik hier ook weer van geleerd.
Ik bedoel, ik ben dan wel ouder, maar ik weet natuurlijk niet alles. En als mens leer je elke dag bij.

Sinds een goeie anderhalve week zit hij nu ook in de auto in een nieuwe autostoel. Ik had er eentje bij Formido gevonden waar ook een 5 puntsgordel in zat maar die kan je er zodra hij groter is er uit halen zodat hij dan vast kan zitten in de gewone gordel. Dus hier kunnen we zeker weer een paar jaar mee doen.
Eerst wilde hij er niet in omdat hij toch wel gehecht was aan zijn oude autostoel en het hielp niet door te zeggen dat zijn knieen op een gegeven moment in zijn nek zouden zitten omdat hij te groot werd voor die stoel. Dus Thomas had hem er gewoon een keer ingezet zonder pardon. Eerst janken natuurlijk en beetje in paniek, maar toen hij eenmaal zat vond hij het toch wel goed en daarna was er niks meer aan de hand.
Nu zegt hij zelf dat ie weer in de grote stoel gaat…. we hadden namelijk gezegd dat dit een grote stoel was voor grote jongens :)

Nou… verder even geen nieuws meer.
Tot ziens…

Verjaardag gevierd

augustus 14th, 2008

Ik ben wat laat met het schrijven van het verslag over Thijs zijn 2e verjaardag. Maar ik zal proberen nog zo goed mogelijk op te schrijven wat hij allemaal heeft gekregen en hoe het is geweest.

Het bewuste weekend was in ieder geval lekker druk.
Vrijdagavond kwam mijn zus al zodat ze zaterdagochtend al kon helpen met de hapjes maken enz.
Vrijdagavond hadden we de kamer versierd met slingers en ballonnen en een paar ballonnen aan Thijs zijn stoeltje gedaan.
De volgende ochtend kwam hij beneden en moest hij toch even kijken naar al die slingers en ballonnen hoor. En wat wij al dachten…. hij ging niet op zijn stoel zitten. Die ballonnen moesten eraf.
Op de zaterdag kwam de familie en rond 11 uur (doe ik ook niet meer zo vroeg) kwamen opa en oma Copier. Daar heeft hij een bouwdoos van gekregen van hout en dan kan hij die blokjes en wieltjes aan elkaar schroeven met van die houten schroeven die je dan in die gaten moet draaien. Opa en Thijs gingen gelijk aan de slag… dat was wel mooi om te zien.
70-26-7-08-klein.jpg

We zijn lekker buiten gaan zitten en al snel volgden de rest van de visite. Van tante Saskia en oom Paul heeft hij een tractor met aanhanger met dieren gekregen. Dat was ook erg interessant.
78-26-7-08-klein.jpg

Van opa Huizer en Lenie heeft hij een soort van hamertje tik gekregen, van oom Hans en tante Afke een vuilnisbak met vlieg en als je dan op het verkeerde knopje drukt schiet die klep open en komt de vlieg eruit. Van ome Daan en tante Natasja heeft hij een paraplu en een puzzel van Thomas de Stoomlocomotief gekregen. En Arnold, Marian en Tamara waren er ook bij.

58-en-64-samen.jpg

Op zondag kwamen ze pas in de middag dus had ik wat meer tijd. Ik moet zeggen dat het op een of andere manier rustiger voor mijzelf ging dan de zaterdag. Waarschijnlijk omdat ik al zo’n drukke dag achter de rug had.
Sylvia en Martijn kwamen als eerste. Ik moet zeggen dat ik niet meer precies weet wat hij van wie heeft gekregen hoor. Maar hij is in ieder geval weer goed verwend. Daarna kwamen Frans, Jose en Amber en daar kreeg hij een kruiwagen van. Nou bleek dus dat hij deze vorig jaar ook al had gekregen van opa Huizer, maar dat geeft niet want die eerste staat nu op de boerderij bij tante Saskia dus heeft hij er thuis een en als hij daar aan het logeren is.
86-27-7-08-klein.jpg

Gonny en de kids zijn nog geweest en Erwin en Ata. Het was ook deze dag erg gezellig maar weer bloedheet.
Ik heb foto’s gemaakt van alle cadeau’s die hij dat weekend gekregen heeft.
dscn0327-klein.jpg

Van ons heeft ie later nog een nieuwe garage gekregen. We hadden er al eentje gekocht een paar weken voor zijn verjaardag en op de dag dat hij het mocht uitpakken bleken er dus gewoon 20 onderdelen niet bij te zitten !
Dat was dus echt niet leuk en behoorlijk slordig. Dus Thomas had gebeld hoe dat opgelost zou gaan worden en we konden hem terugbrengen en iets anders uitzoeken.
Uiteindelijk is deze nieuwe nog mooier en groter dan die vorige dus is het niet zo erg geweest dat die ander niet compleet was.
dscn0365-klein.jpg

Volgens mij heb ik het zo’n beetje bij elkaar geschreven.
Ik zal binnenkort de site nog eens doornemen en nog meer foto’s erbij gaan zetten en de foto’s en video’s bijwerken op Photobucket.nl.
Als dat gebeurt is laat ik het nog wel weten zodat jullie weer de laatste nieuwe dingen kunnen bekijken.

Ik ga er nu mee stoppen en voor dit jaar geldt ook weer…. ik zal niet veel gaan schrijven, maar ik doe me best om zoveel mogelijk dingen bij te houden van Thijs zijn ontwikkelingen.

Tabee en de groeten.

Hoera… Thijs is 2 jaar !

juli 28th, 2008

Nou mensen, vandaag was het dan zover hoor… Thijs werd 2 jaar.
Kwam wel leuk uit dat het viel op een dag dat ie naar de opvang ging en ik had hem vanochtend ook gewoon gebracht. Presentjes meegenomen voor de kids.

Hij vond het toch wel een beetje raar om zo in de belangstelling te staan… hij had het natuurlijk al wel eerder gezien bij andere kindjes die jarig waren, maar nu was hij het zelf en dat was toch een beetje vreemd.
Maar hij liet het volgens een van de leidsters maar over zich heen komen en het was toch wel leuk.
Ook de kaarsjes uitblazen ging goed…. waarschijnlijk hebben ze toch wel geholpen want zo hard blaast ie niet… hehehe.

Vandaag van ons ook al een cadeau gekregen…. een knuffel babychimpansee die geluiden kan maken en bewegen.
Maar hij moest er nog niet veel van hebben hoor… ik dacht al wel dat ie er wat bang voor zou zijn. Maar dat komt vanzelf wel. Hij heeft hem heel even aan durven raken toen  hij hem wat opzij wilde duwen, maar toen bedacht ie zich toch maar weer.
En dan van het weekend is het echt feest… zal lekker druk wezen en zoals altijd zal alles wel weer tegelijk komen rond dezelfde tijd. Staan gewoon op de hoek van de straat te wachten ofzo en dan spreken ze af dat ze om beurten binnen komen met een minuut tussenpoze ofzo… hahaha. Maar goed… is wel gezellig hoor.
Dus van het weekend (of na het weekend) zal ik zeker weer schrijven hoe het dan is geweest en wat ie allemaal heeft gehad.

Tot dan…

Toch niet het laatste bericht

juli 21st, 2008

Ook al is Thijs morgen jarig… ik kon het toch niet laten om nog even de laatste ontwikkelingen neer te zetten.
Vooral met het praten gaat Thijs snel vooruit. Hij begrijpt nu weer meer dingen dan eerst.
Hij gebruikt nu ook bewust zinnen om dingen duidelijk te maken en zegt ook vaker ‘ja’ op een vraag. Dus wordt het ja en nee nu wat meer verdeelt.
Hij zegt het nu ook als ie dus iets niet lekker vind of denkt te vinden. Zo blijft het een paar maanden op het zelfde niveau hangen en dan zie je ineens weer een vooruitgang in de zaak…. erg leuk om te zien en mee te maken allemaal.
Ook omdat ie nu meer met ja antwoord lijkt hij gelijk een stuk ouder en wijzer. Dan denk ik… jeetje, hij is nog geen 2 jaar oud. Ik heb ook geen idee hoe goed ze gemiddeld zouden moeten praten rond de 2e jaar.
Hij begrijpt ook gewoon al best veel… vanochtend had hij een beetje een vieze toet en ik zei dat ik die even wilde afpoetsen. Dus ik vroeg of hij de poetsdoekjes uit de luiertas wilde geven. Dus ik wees naar de tas en hij deed zelf de rits open en het pak met doekjes kwam netjes tevoorschijn en hij gaf het aan mij.
Nu wilde hij dan niet meteen dat zijn gezicht werd gepoetst, maar toen ik zei dat ie dan weer een knappe jongen zou zijn en dat hij dan weer de blits zou maken bij de meisjes en de juffen van de opvang, liet hij het toch wel toe.
Ik vind dat best knap dat ie dat dan toch begrijpt.
In het vorige stuk heb ik dan geschreven hoe ik er over denk wat betreft het praten en dingen uitleggen aan je kind, maar dat bleek vanochtend dus ook maar weer.
En hij kan ook goed onthouden. Vanochtend wilde hij al naar Thomas de stoomlocomotief kijken, maar hij moest dus naar de opvang. Toen zei ik dus dat ie mocht kijken als hij ’s middags weer thuis zou zijn. Hij probeerde het nog wel voor elkaar te krijgen door het lief te vragen, maar ik hield voet bij stuk en zei dan weer dat ie mocht kijken als ie na de opvang weer thuis zou zijn.
Ik vind het gewoon leuk en fijn om te zien hoe het werkt… je krijgt gewoon veel meer terug van je kind zonder dat ie zit te mokken en te morren. Duidelijkheid is voor een kind gewoon heel belangrijk…. duidelijkheid en consequent zijn. Ik weet niet of het er specifiek aan ligt dat we veel praten en dingen uitleggen, maar hij heeft bijv. ook nooit echte driftbuien gehad. Dat is misschien ook per kind verschillend, maar toch denk ik wel dat het er mee te maken hebt hoe je met je kind omgaat.
En tuurlijk zijn wij ook niet altijd consequent want er kunnen ook dingen veranderen of je zegt eerst nee maar bedenkt je dan dat het gezien de situatie bijvoorbeeld toch wel ja kan zijn en dan wil je het hem dan toch niet onthouden.

Verder lijkt het erop dat ie wat slaapproblemen heeft. Gisteravond een paar keer gehuild… flesje gegeven en bij de 2e keer huilen heb ik 10 minuten met hem op de schommelstoel gezeten… Daarna lag hij nog wat te piepen en toen heb ik het nachtlampje erin gedaan… daarna was het stil en werd hij vanochtend pas rond kwart voor 8 wakker.
Net ben ik ook nog wezen kijken toen hij aan het huilen was…. hij heeft nog een flesje melk naar binnen gewerkt en we horen hem nu nog vrolijk babbelen over de babyfoon.
Hij wilde ook niet dat de deur dicht ging dus die staat nu dus open om eventuele panieksituaties te voorkomen.
Het schijnt dat rond de 2e jaar de fantasiewereld gaat beginnen en dat je hier wel serieus mee om moet gaan omdat het voor het kind wel serieus is.

Maar goed… we zien wel hoe het allemaal loopt…. Morgen is zijn 2e verjaardag en willen hem dan ook alvast een cadeau geven… aankomend weekend zijn de feesten pas echt…. Zaterdag voor familie en zondag voor buren en vrienden, dus het wordt weer een druk weekend. Maar goed…. anders kan ik ze niet bergen.. hahaha.

De groetjes maar weer.