Archive for the ‘6.0 van 4 tot 5 jaar’ Category

Thijs waterpokken en alweer bijna jarig

zondag, juni 19th, 2011

Nou… het schrijven wordt steeds minder naarmate hij ouder wordt.
Maar hier ben ik weer hoor met wat nieuwe ontwikkelingen van ons binkie.
Maandag hebben we het laatste 10-minuten gesprekje voor dit schooljaar. Hier krijgen we ook te horen of Thijs over gaat naar groep 2 of niet.
Nu voorzie ik geen problemen en ik verwacht eigenlijk dat hij gewoon over gaat hoor.
Anders hadden we het al wel eerder gehoord.
Hij vind het leuk op school, doet goed zijn best en ligt lekker in de groep. Hij kan zijn eigen naam al schrijven en is al langzaamaan bezig met beginnen om te leren schrijven en de letters te leren kennen.

Ons vriendje wordt ook alweer bijna 5 jaar. Soms sta ik me er over te verbazen hoe snel een kind zich ontwikkeld. Ik bedoel…. ruim 4 jaar en al in staat zijn om je onder de tafel te krijgen van het lachen door een opmerking of door wat hij doet. En dan heb ik het nog niet over de discussies die hij soms wil voeren door een paar keer achter elkaar zijn kont tegen de krib te gooien en dat hij toch zijn mening wil doordrijven.
Tot op zekere hoogte kan dit ook wel bij ons, maar op een gegeven moment moet het klaar zijn. Maar gewoon het idee dat ze op zo’n jonge leeftijd al zo wijs willen zijn.
Ik kan me dat nog wel van mijn jeugd herinneren. Overal met m’n neus bij staan en mee willen praten want dan kom je intelligent over en lijk je een stuk ouder dan je werkelijk bent.
Eigenlijk geen idee waarom de mens dit wil, maar het blijkt wel… dat dit al zeer vroeg begint.  Ik heb een neefje die is nu 2,5 jaar en heeft die trekjes ook al.

Nog een paar weken en Thijs wordt alweer 5 jaar. Gelukkig wordt het wel steeds minder dat ik dan op die dag terugkijk naar toen hij net was geboren. In het begin heb ik daar veel moeite mee gehad dat hij geen baby meer was, maar al wat zelfstandiger werd.
Nu hij op school zit, komen we ook in de tijd van kinderfeestjes. Ga maar eens bedenken wat je moet gaan doen met een groep van die gasten.
Uiteindelijk heb ik besloten dat het Ballorig in Roosendaal wordt. Als het regent zitten we droog en mocht het warm zijn, dan trekken we ze gewoon wat kleren uit en die kids hebben dat vaak toch niet in de gaten dat het warm is.
De uitnodigingen liggen ook al klaar om aan de genodigden gegeven te worden dus dat moet goed gaan komen.
Ik heb zijn geboorte overigens niet goed gepland, want hij is jarig in de zomervakantie. De eerste 4 jaar was dat niet zo’n probleem, maar nu de kinderfeestjes eraan zitten te komen is het wel wat lastiger.
We doen het dus maar vlak voor de vakantie en voor die kids maakt het niet uit wanneer het gebeurd.
Nog even vragen wanneer hij op school kan trakteren en dan hebben we alles wel geregeld.

Op dit moment zit meneer met de waterpokken te kampen. Het begon eigenlijk al op dinsdag 14 juni. Hij zat ’s avonds allemaal maar te jeuken bij zijn linkeroog, maar we zagen niks. En op woensdag kwam hij uit bed met een paar bultjes in zijn gezicht. Ik hoor me nog zeggen:’ Nou Thijs, volgens mij heb je een mug op je kamer…. je hebt allemaal muggebultjes in je gezicht. Die zullen we vanavond eens gaan vangen’
We zouden die middag bij opa en oma gaan lunchen en ik zag dat het ook wat in zijn hals zat en bekeek zijn buik en toen ik zijn rug zag, wist ik dat dit geen muggebulten waren.
Maar goed… wat was het dan wel. Mazelen ? waterpokken ?  Ik wist het niet en ging me toch een beetje druk maken. Mijn ouders zeiden dat dit niet hoefde en het gewoon een kinderziekte was.
Ik belde die middag toch maar even de huisarts en legde het uit…. ze zei meteen dat het de waterpokken waren en dat het heerste.
Haar advies was om em in bad te doen met een washand gevuld met havermout. En ik denk dat het inderdaad heeft geholpen. We hebben dit 2 avonden gedaan en de 3e avond heb ik voor het slapen Zwitsal talkpoeder op zijn rug (hier zaten de meeste) gedaan met het idee dat dit het vocht uit de blaasjes zou ontrekken en ik had de volgende dag al het idee dat dit al wat had geholpen. De volgende avond ook nog even gedaan en inmiddels zitten er korstjes op en zijn ze dus niet meer vochtig.
Maandag kan hij wel weer naar school heb ik besloten, aangezien het vocht besmettelijk is en dit er dus niet meer is.
Dus nu heeft hij volgens mij pas voor het eerst een kinderziekte gehad. Nu hij op school zit zal het ook wel wat sneller gaan. Er waren namelijk nog een paar kindjes die het hadden hoorde ik van de juf toen ik had gebeld dat Thijs het had.

Ik zal waarschijnlijk na zijn verjaardag wel weer een blogje schrijven. Het moet natuurlijk wel vastgelegd worden wat hij dan weer allemaal heeft gekregen… hehehe.

groetjes en tot de volgende blog.

Thijs naar school

dinsdag, november 2nd, 2010

Halloootjes,

Hier weer een blogje van onze grote kleine vriend Thijs.
Inmiddels zijn we weer een aantal weken na de zomervakantie en zit Thijs op school.
Ik heb nog geen dingen gehoord dat het niet goed gaat, dus ik geloof wel dat hij het naar zijn zin heeft. Ook aan vriendjes is er geen gebrek en dat vind ik wel fijn.
Hij is er al bij een paar wezen spelen en binnenkort zal het ook wel andersom zijn, dat ik hier dus volk over de vloer krijg.

Ze zeggen weleens dat je kind veranderd zodra ze naar school gaan en dat hebben wij dus ook al ondervonden. Hij is brutaler, eigenwijzer, koppiger en hij heeft me zelfs een keer geslagen, maar ik geloof dat hij volgende keer wel even nadenkt voordat hij dit weer in zijn hoofd haalt.
Maar afgezien van die punten moet ik zeggen dat hij nog steeds dezelfde vrolijke, grappige, lieve en gekke jongen is die we eerst kende.
Soms pies je gewoon in je broek van het lachen als hij weer een gekke bek trekt of zijn schouders op haalt met een gezicht van: ” ja…. en ?!”  Ik vind dat toch mooi om te zien hoe ze zich zo verder ontwikkelen.
Maar hij is helaas nog niet klaar met grenzen opzoeken en dit soms tot ergenis van pa en ma.  Het valt ook niet altijd mee om er op een goede manier mee om te gaan. En het lijkt wel of dat nu wat meer gaat komen.
Gelukkig komen we met praten nog steeds wel een heel eind en als hij iets heeft gedaan waarvan hij weet dat we daar niet zo blij mee zijn, dan gaat hij soms al zelf naar de gang en op de trap zitten. En toch is het niet zo dat hij daar wekelijks door ons naartoe is gestuurd.
Ik vind het wel fijn dat hij gewoon durft te zeggen dat hij boos op ons is en dat hij het zat is bijv. Ik moet daar van binnen dan toch een beetje om lachen en wij gaan daar eigenlijk heel rustig mee om. 
We vinden het belangrijk dat hij weet dat hij ook zijn gevoel mag uiten en dat hij gefrustreerd mag zijn. Dat was 25 jaar geleden nog wel anders…. als je dan een grote bakkes van je ouders kreeg en je was het er niet mee eens dan kreeg je nog meer straf…. ik heb dat toen als kind al niet begrepen en heel oneerlijk gevonden…. ik heb toen ook besloten om dat later bij mijn kind(eren) anders te gaan doen.  
En ik moet zeggen… bij Thijs werkt dat eigenlijk prima. Ik vind niet dat kinderen bang moeten zijn voor hun ouders omdat de ouders dan denken dat de kinderen respect voor hun hebben…. Respect moet je verdienen, niet afdwingen door te dreigen met straf of klappen.
Maar goed… dat was even tussendoor.
Dus ja… we kunnen wel zeggen dat we tevreden zijn hoe onze vriend zich ontplooit en opgroeit.
Nu nog werken aan het zelfvertrouwen, want ondanks dat we laten merken als hij iets goeds heeft gedaan dat we trots zijn en hem motiveren, vind ik toch dat hij heel weinig zelfvertrouwen heeft…. ik denk dat dit een stukje erfelijk bepaald is.
Maar daar gaan we nog meer aan werken…. ik heb begrepen dat Judo voor kinderen ook heel goed schijnt te werken voor meer zelfvertrouwen, dus dat wil ik zeker wel gaan proberen met hem als hij daar oud genoeg voor is. Volgens mij is dat pas met 6 jaar, dus dat is wel jammer.

Nou… het is weer tijd om hem uit school te halen… dus ik ga hiermee dit blog weer beeindigen…
tot de volgende keer maar weer…

liefs
Cisca

Thijs 4 jaar

vrijdag, augustus 13th, 2010

Ja ja… Het is alweer 4 jaar geleden toen onze Thijs ter wereld kwam. Eerst was het een klein hummeltje die alleen maar kon huilen om dingen kenbaar te maken en nu gaat hij alweer bijna naar school om te gaan leren lezen en schrijven.
De tijd gaat hard en ze zeggen wel eens:’Geniet er maar van, want ze zijn groot voor je het weet’  maar dat is dus ook zo.
Nog even en ik ben oma… hehehe.

Op donderdag was hij jarig en dat was tevens zijn laatste dag op de opvang. Het was dus dubbelfeest… hij trakteerde omdat het zijn laatste dag was én omdat hij jarig was.

Thijs traktatie

Thijs z’n verjaardag was weer geslaagd. 2 dagen druk gehad maar hij is weer verwend hoor.

dscn1435.JPG
Een fiets, step, bel voor op z’n fiets, puzzels, cadeaubon, Cars deken en klok, een monsterauto, racebaan, uitbreiding van Thomas de Stoomlocomotief, klei met vormpjes, spelletje voor de Wii, dvd, een luie stoel, uitgebreide bellenblaasset en nog meer, maar dat weet ik niet meer zo uit mijn hoofd.  Zoals ik al zei… hij is weer goed verwend.

Na de  zomervakantie gaat Thijs naar school.  Hij is in juli een middagje wezen oefenen en dat ging goed.
Het leuke is dat er een vriendje van hem in zijn groep zit die vrij dichtbij woont dus was hij niet ‘alleen’
Hij vind de juf (Brenda) lief maar ook wel soms een beetje streng en had allemaal leuke dingen gedaan.

Verder gaat het goed en komt hij met allerlei nieuwe dingen thuis. Op het moment zit hij op ‘de Pionier’(BSO) en het is wel te horen dat daar ook grotere kinderen zitten met een wat uitgebreider vocabulair. stopwoordjes als ‘joh’ en ‘cool’ zijn al voorbij gekomen.
Het is een schat van een kereltje en hebben eigenlijk nog steeds geen echte gekke dingen waar we ons dagelijks aan ergeren. We merken wel dat we wat meer moeten optreden af en toe en dat hij onze grenzen nog wel eens aan het opzoeken is.
Stoeien met papa is ook een dagelijkse bezigheid. Effe lekker rausen met je vader over de vloer en een robbetje vechten. Helaas is het nu dus wel heel vaak dat ie een beetje wilt meppen, maar dat komt omdat ie dat gewend is zeg maar… hehehe. Gelukkig slaat hij niet hard of gemeent, maar is het meer om uit te dagen.
Soms moeten we ook vreselijk om hem lachen… hij kan af en toe van die gezichten trekken of dingen doen en zeggen dat de tranen soms over m’n gezicht rollen van het lachen. En dat ziet ie natuurlijk en dan gooit ie er vaak nog een schepje bovenop… het is net z’n ouwe heer… hahaha… geweldig.

Ja en verder gaat het gewoon goed met ‘m.  Af en toe nog een ongelukje als hij even niet oplet en te laat naar de wc gaat, maar dat nemen we voor lief. We zijn allang blij dat we nu de luierbroekjes voorbij kunnen lopen tijdens de boodschappen. De overige broekjes die we nog hadden zijn meegegaan met Natas.

Nou, dit was het weer wel voor nu.

Tot latersssss