Archive for the ‘5.8* van 2 tot 3 jaar’ Category

Leuk weekend

zondag, juni 21st, 2009

Zo, het is weer een tijd geleden dat ik wat heb geschreven over Thijs.
Maar hier zijn we weer even.
We zijn zaterdag (20-6) naar het Spoorwegmuseum geweest in Utrecht. Hier waren 3 treinen van Thomas de Stoomlocomotief, te weten…. Emily, Henry en Thomas zelf.

 emily.jpg       henry.jpg     
thomas-omringt-door-vriendjes.jpg

Verder waren er echt oude treinen en wagons uit 1800…. dit was echt gaaf om te zien.

oude-locomotief.jpg   Oude locomotief    oude-wagons.jpg   Oude wagons  

locomotief-met-kolenkar.jpg  locomotief met kolenkar.  gezellig-hoor.jpg  gezellig hoor.

Maar goed…. we gingen natuurlijk voor Thomas en zijn vriendjes die hij had meegenomen naar Nederland. Emily en Henry stonden binnen en Thomas stond buiten te puffen.
Thijs vond het allemaal maar eng en raar om ze in het groot te zien en dit uitte zich in een heel druk opgewonden mannetje die alles eng vond en het maar niks vond als hij te dichtbij moest komen.

toch-wel-eng-hoor-zo-dichtbij.jpg  Met moeite samen met papa op Henry zitten.

Zelfs zijn stemmetje veranderde van de spanning. Ik noemde het maar even een ‘adrenalinestemmetje’  Eigenlijk had ik het wel verwacht dat hij het eng zou vinden maar zo erg had ik niet kunnen denken. Het was best imponerend voor hem.
Gelukkig was er ook genoeg te doen voor de kids en hadden ze buiten een speeltuin waar hij kon klimmen en glijden. Hier heeft hij zich even uitgeleefd en daarna zag je hem meer ontspannen. 

Binnen waren er 3 tafeltjes waar ze een houten treinbaan konden bouwen en met treintjes en wagonnentjes van Thomas de trein. Het was wel mooi om te zien hoe kinderen zo met elkaar kunnen spelen terwijl ze elkaar helemaal niet kennen.

 lekker-spelen.jpg  samen-bouwen.jpg

Ook hoe hij naast andere kindjes tv zat te kijken vond ik leuk om te zien.
En toen was het alweer 17 uur. Tijd om richting huis te gaan…. maar eerst eten. Dus vervolgden we onze weg naar de McDonalds in Barendrecht.
Daar lekker frietjes met wat erbij gegeten en toen naar huis. Het was een druk dagje voor Thijs met veel indrukken.

Zondag (21-6) had Thijs eerst zijn cadeautje voor vaderdag aan Thomas gegeven. Het was een gedichtje en een zelfgemaakte sleutelhanger. Dat was wel erg leuk.
Toen nog wat dingetjes gedaan en daarna spulletjes gepakt om naar de Antwerpse Zoo te gaan.
Al voordat we bij de dierentuin aankwamen had ik me stressniveau al weer redelijk hoog staan. We hadden de auto in een ondergrondse parkeergarage gezet en gingen met de lift (hadden de buggy bij) naar boven. Tenminste, dat was de bedoeling. Dus we stappen in de lift, drukken op het knopje en de deuren gingen dicht. En vervolgens gebeurde er niks.
Ik dacht nog….. goh, die lift voel je echt niet bewegen zeg. Maar dat kwam omdat we dus nog steeds op dezelfde verdieping waren.
Nu moest je dus je parkeerkaartje door zo’n gleuf halen en daarna op het juiste knopje drukken. Dus Thomas had op verschillende manieren die kaart door de gleuf gehaald, maar blijkbaar deed ie het niet goed, want er gebeurde nog steeds niks. Toen kreeg ik toch een beetje het gevoel van claustrofobie…. vooral ook omdat het knopje van deur open ook niet reageerde.  Nu had ik niet door dat er aan de andere want ook nog knopjes zaten. Dus Thomas drukte aan de andere kant op de knop voor begane grond en toen kwam er beweging in het ding hoor.
Maar ondertussen stond ik daar al zachies te flippen natuurlijk. Ik vond het nou al een rare stad: “Wat was dat nou toch weer voor systeem…. met een kaartje de lift moeten bedienen…. belachelijk”  enz.   Nou goed, de mensen die mij kennen weten een beetje hoe ik me dan kan gedragen… hehehe.
We vervolgden onze weg naar de Zoo en konden zo doorlopen omdat ik online kaartjes had gereserveerd en uitgeprint.
Hier hebben we ook vele beestjes gezien 

siberische-tijger.jpg 

nijlpaarden-2.jpg

wat gegeten en gegleden in de speeltuin, nog meer beestjes gekeken, het babyolifantje Kai Mook mai-koo.jpg gezien en genoten van het lekkere weer.
Op de terugweg was hij al snel vertrokken naar dromenland. 

We hebben ons weekend wel nuttig en leuk besteed dacht ik zo. En morgen begint het dagelijks leven weer. Thijs naar de opvang en wij weer naar ons werk.

Ik denk dat ik weer ga schrijven na het vieren van zijn verjaardag.

 Tot dan….

10-minuten gesprekje

zondag, maart 22nd, 2009

Afgelopen donderdag hadden we op de Opvang waar Thijs zit een zogeheten 10-minuten gesprekje. Dit is om eens te bespreken met elkaar hoe je kind het doet.
Claudia zei dat Thijs steeds losser werd en zich steeds meer thuis voelt. Hij is begin januari doorgestroomd van de dreumessen naar de peutergroep. Ondanks dat ze met een paar kindjes overgaan van hun bekende groep, is het toch even wennen omdat hier ook weer andere kindjes lopen die al even in die groep zitten.
Ook de werkwijze en manier van de dag doorbrengen is in elke groep weer anders. Hier zijn ze bijv. veel bezig met actieve dingen. Zo is er bijv. een poppenkamer en een knutselkamer.
Dat hij zich steeds beter thuis voelt bleek wel uit het verhaal wat Claudia vertelde over dat een kindje een keer iets ondeugends aan het doen was en dat Thijs mee begon te doen.
Gelukkig worden ze daar toch wel redelijk in de hand gehouden en worden ze teruggefloten als ze iets doen wat niet mag.
Zo worden ze net zo makkelijk even in de hoek gezet voor een time out waar ze even kunnen nadenken wat ze hebben gedaan. Hierna wordt er even met ze gepraat en zo geprobeerd ze duidelijk te maken wat wel en niet mag.

Ook het uitdagen en proberen grenzen te verleggen laat hij nu duidelijker merken op de opvang. Op zich wel goed om te horen want dat betekent dat hij dit dus niet alleen maar thuis doet maar ook ergens anders. Je ziet vaak dat een kind thuis niet handelbaar is maar zich ergens anders wel gewoon netjes gedraagt. Later blijkt dan dat het kind thuis problemen heeft. Dit was voor mij dus wel een soort van geruststelling omdat hij thuis dus ook probeert grenzen te verleggen. Met andere woorden dat ik dus het idee heb dat Thijs het bij ons naar zijn zin heeft.
Als ik voor mijzelf spreek ben ik toch regelmatig bezig met de gedachte of Thijs wel tevreden is en of hij het fijn heeft bij ons als zijn ouders. Aangezien we maar 1 kans krijgen met Thijs en het niet opnieuw kunnen doen, probeer ik zo goed mogelijk mijn best te doen om Thijs wel op te voeden met normen en waarden zoals mijn ouders dat bij mij hebben gedaan maar ook dat hij ons later ziet als ouders waar hij op kan bouwen, waar hij alles mee kan bespreken en waarmee hij kan lachen en huilen. Ik kan dit gelukkig ook met mijn ouders, maar ik zie nu toch al wel een groot verschil tussen de opvoeding die ik heb gehad en die ik Thijs nu geef.
Ik vind zelf dat communicatie gewoon heel belangrijk is. Praten met je kind, hoe klein ze ook nog zijn en dat je denkt, hij/zij begrijpt me toch nog niet. Als Thijs iets vraagt en we besluiten dat het antwoord nee is, dan vertellen we er ook bij waarom het nee is. Zo begrijpt hij de achterliggende gedachte en wordt hij niet achtergelaten met een vraag:”waarom dan niet”
Dat is voor mij het verschil met vroeger. Als ik vroeger iets vroeg dan was het in die tijd gewoon, nee is nee en ja is ja en daar moest je het maar mee doen. Je ouders zeiden het en die waren de ‘baas’ dus je moest verder niet zeuren anders kreeg je nog een grote mond ook.
Zo wil ik Thijs dus niet opvoeden. Ik wil hem opvoeden met de achterliggende gedachten dat hij net zo veel is als ik, ook een mens dus en dat ik hem zo wil behandelen als ik zelf behandeld wil worden door anderen.
Ik wil niet boven hem uittoornen omdat ik zijn moeder ben. Tuurlijk zal hij wel naar mij moeten luisteren en is uiteindelijk mijn wil wet zoals ze dat wel eens noemen, maar ik geef Thijs ook de kans om te zeggen wat hij vindt en hij mag van mij best eens boos worden.
Het is ook een gewoon mens(je) met gevoelens die net als ouderen ook wel eens niet lekker in zijn vel kan zitten en chagrijnig mag zijn. Waarom wordt dit bij een kind dan afgestraft en komen wij er als volwassenen wel vaak mee weg.
En ik merk gewoon dat hoe wij met hem omgaan dat dit tot nu toe nog steeds goed werkt. Tuurlijk hebben we thuis ook wel eens minder gezellige momenten, maar dat hoort erbij. Maar hij heeft nog nooit een driftbui gehad of dat hij ons wilde slaan of bewust lelijk deed.

Tijdens het gesprekje hadden we het ook nog even over zindelijkheidtraining. Nu blijkt dus dat ik er voor mezelf toch teveel mee bezig ben en dat ik denk dat Thijs laat is omdat ik wel eens hoor dat sommige kindjes van zijn leeftijd al wel zindelijk of bijna zindelijk zijn.
Op de opvang is hij dus nog niet een keer op de wc geweest.
Nu zei Claudia dat het ook kan zijn dat hij er ‘emotioneel’ nog niet aan toe is en dat hij het allemaal nog teveel gehannes vindt. Ik moest me geen zorgen maken want ze zei dat de meeste kinderen in die groep pas echt zindelijk zijn tussen de 3,5 en 4 jaar. Toen ik dat hoorde was dat ook een opluchting. ”Dan hebben we nog even tijd” dacht ik.
Ze vond zelfs dat Thijs eigenlijk vroeg was om te gaan trainen, maar keurde het niet af.
Thuis gaat hij wel regelmatig op het potje en op de wc, maar hij kan nog niet zelf aangeven dat hij moet plassen voordat het al in zijn broek zit. Hij zegt dus dat ie moet plassen of poepen als het er al in zit… hehehe.
Maar na 4 natte onderbroekjes en broeken dan trek je toch maar weer die luier aan omdat je er toch wel een beetje gefrustreerd van raakt. Juist omdat hij zo wijs is en hij andere dingen die je zegt weer heel goed begrijpt.
Ik kon dus niet begrijpen waarom hij niet op tijd kon zeggen dat hij op het potje moet voordat hij het liet lopen.
Toen ging ik nadenken en bedacht me dat hij het misschien toch nog niet voelt aankomen. Vooral als hij aan het spelen is dan is het daar toch te geconcentreerd mee bezig dat andere dingen om zich heen niet doordringen en hij zelf inderdaad pas voelt dat hij heeft geplast als hij de natte broek aan zijn benen voelt.
Maar we blijven gewoon doorgaan. Niet dwingend, maar wel dat hij vertrouwd raakt met het potje en de wc.

Verder is hij weer verwend met een uitbreiding van Thomas de Stoomlocomotief. Mijn God… alles wat daar nu ligt heeft onderhand wel een waarde van € 200,-  Maar hij is er zo blij mee en als je af en toe eens een paar dingetjes koopt dan blijft het ook leuk en kan je zo langzamerhand alles ervan sparen.
Ik had wel tegen Thomas gezegd dat hij niks meer zou krijgen tot aan zijn verjaardag, maar ik vind het zelf ook veels te leuk… hehehe. En het duurt nog wel even voor het 22 juli is.

Nou… Thijs en ik gaan straks lekker naar (tante) Saskia voor een tochtje op de kuifkar.
Dus ik ga voor nu weer stoppen.
Tot de volgende keer.

Liefs Cisca  

Weer een bericht

donderdag, februari 5th, 2009

Hallo…hier ben ik weer even.

Ik zit op het moment op mijn werk en heb pauze dus kan ik gauw even wat schrijven.
Ondertussen zitten we al weer een paar weekjes in het nieuwe huis en het bevalt goed moet ik zeggen. Thijs heeft beneden lekker de ruimte en boven hebben we een grotere badkamer en een zolder waar ik de was doe. We moeten er nog wel even aan wennen dat de vriezer ook boven op zolder staat want we moeten nu wel steeds naar boven… hehehe. Maar dat is goed voor de kuitjes zullen we maar denken.

Ondertussen ben ik nu aan mijn vierde week op mijn nieuwe werk bezig. 5 januari jl. ben ik begonnen als archiefmedewerker en administratief medewerker op de afdeling Sociale Zaken bij Gemeente Steenbergen.
En het fijne is dat ik dus letterlijk naar mijn werk kan lopen omdat het gemeentehuis aan het begin van de straat staat.
Ik moet nog wel wennen aan de lange dagen. Ook al gaan ze ontzettend snel… ik merk toch dat ik ’s avonds wel moe ben en ik ook eerder naar bed wil. Ook het huishouden gaat nu even anders want dit kan nu alleen in de avonduren en in het weekend natuurlijk. Oh wacht… de vrijdagmiddag ben ik ook standaard vrij want dan is het Gemeentehuis gesloten.
Ik vind het echt heel gaaf… ook financieel ga ik er natuurlijk op vooruit omdat ik nu 36 uur werk en mijn uurloon op dit moment op 2 euro na het dubbele is van wat ik bij mijn vorige werk verdiende.
Ik werk op dit moment via uitzendbasis, maar ik zal er wel op achteruit gaan als ik eventueel voor vast zal worden aangenomen. Maar dan nog.  Het is fijn om te weten dat ik nu wel iedere maand geld opzij kan leggen om te sparen.
Thijs gaat per maart ook voor nog een dag extra naar de opvang omdat het toch teveel wordt voor pa en ma om iedere week op Thijs te passen. En ik moet nu echt zekerheid hebben dat ik natuurlijk opvang heb voor Thijs. Ik kan nu zeker in het begin niet zomaar vrij nemen.

Thijs vindt het ook fijn in het nieuwe huis. Hij heeft het nog steeds over ‘ nieuw huis’ en beseft denk ik nog niet helemaal dat we daar nu wonen ofzo. Of hij heeft het gewoon een naam gegeven.
Hij is in ieder geval al aardig gewend. Hij kan beneden nu lekker rennen en ’s avonds na het eten rennen we wel eens rondjes rond de tafels voor de broodnodige conditie.
Ook is het fijn dat we nu een bad hebben. Dat vind ie wel leuk om in het water te spetteren.
Thomas heeft het afgelopen weekend een aantal spijlen bij het voeteneind van zijn bedje verwijderd zodat hij er nu zelf in en uit kan kruipen. Erin kruipen doet ie wel, maar eruit heeft ie nog niet helemaal door denk ik. Hij blijft nog steeds liggen wachten tot we hem eruit komen halen. Ik denk dat ik van het weekend tegen hem ga roepen dat hij zelf naar ons toe kan komen lopen. Misschien krijgen we daar wel spijt van, maar een beetje zelfstandigheid moet er langzaam aan wel in gaan komen. Het geeft hem zelf ook meer vrijheid en ons ook.

Maar goed… dit was het weer even in een notendop… ik ga hier weer even wat doen en zodra we weer internet thuis hebben zal ik me weer melden. (misschien nog eerder maar dan vanaf mijn werk)

de groeten.

verhuizen

vrijdag, december 26th, 2008

Morgen is het dan zo ver. Dan gaan we echt over.
Vandaag nog een hoop gedaan waaronder het waterbed verhuisd en weer opgezet op het nieuwe adres. Thomas is nu de kledingkasten uit elkaar aan het halen en ik ga zo weer piepers jassen voor de laatste keer friet te eten in ons oude huisje.
Thijs is op het moment bij Theo en Lenie dus kunnen wij hier nog onze dingen doen. Het huis wordt wel steeds leger hoor.
Heb het eigenlijk te druk om het echt te beseffen dat we alles gaan verlaten hier. In het begin voordat het zo ver was kon ik er nog wel eens om huilen dat we de buren gingen verlaten enz. Ik vond het zelfs zielig voor de katten die hun burenvriendjes moeten missen. Maar het is wel leuk dat ze bij het nieuwe huis waarschijnlijk wel een heel nieuw gebied hebben om te ontdekken en hun territorium uit te zetten omdat er daar denk ik weinig katten nog zullen zijn. Dus dat is wel weer leuk en spannend voor ze.
Op het moment zitten ze in pension zodat voor hun het verhuizen wat soepeler gaat verlopen. Straks komen ze gewoon weer thuis, maar dan in het nieuwe huis. Ben van plan de eerste tijd de deur naar de gang open te laten zodat ze heel het huis kunnen verkennen. Kunnen ze ook hun ei kwijt door de trappen op en af te rennen omdat ik ze zeker de eerste week niet naar buiten wil doen. Eerst maar eens wennen aan hun nieuwe huis.

En als klap op de vuurpijl zijn we oom, tante en neef geworden in de kerstnacht van Koen. Wel heel speciaal want Paul zijn vader schijnt ook eerste kerstdag jarig te zijn geweest. Hebben het zelfs te druk om voor de 2e keer te kijken. Hebben hem 2e kerstdag gezien toen ze weer thuis waren. Sas is in het ziekenhuis bevallen en verlost met de vacuumpomp. Dat was weer een tegenvallen, maar Koen lag verkeerd met zijn hoofd en ze had gewoon hulp nodig. Ja, dan is het zo. Maar ze zei schijnbaar gelijk dat er zeker meer zouden komen toen hij nog maar net op d’r buik lag. Ik vind het knap hoor.
 

zondag, december 7th, 2008

Zo… hier zijn we weer.
Even een berichtje voor dat we gaan verhuizen. 12 December krijgen we de sleutel van het nieuwe huis. Het wordt aanpoten omdat we een deadline hebben.  We moeten namelijk proberen om er het eerste weekend van het nieuwe jaar in te zitten omdat Thomas 4 januari voor 2 weken vertrekt naar Tsjechie voor zijn werk. En ik heb geen zin om alleen te verhuizen. Is toch fijn als je dat nog even met z’n allen kunt doen.
Helaas ontkomen we er niet aan dat Thijs ook de spanningen van ons voelt. Hij wordt sneller boos en begint eerder te huilen als er niets bijzonders aan de hand is dan dat hij voorheen deed.
We proberen zo goed mogelijk uit te leggen en hem erbij te betrekken met wat er aan de hand is. Hij ziet natuurlijk overal dozen staan en papa en mama zijn soms ook druk bezig.  Gelukkig werkt het (nog) niet uit op zijn eten en slapen en blijft dat nog wel normaal.
Maar wat toch opvalt is dat hij eerder op begint te spelen en dat het er soms op lijkt dat hij wel eens grote monden geeft. We corrigeren dat natuurlijk wel door er even wat van te zeggen, maar letten wel op dat we niet teveel op z’n huid zitten.

Jaja… het is allemaal spannend en ik hoop dat we het gaan redden. Gelukkig hoeven we niet veel te verven. Alleen de muren moeten worden geverfd. Dan moet de keuken worden geplaatst en het laminaat gelegd. De ombouw voor het bad kan altijd later nog wel. Maar dat moet ook nog wel gebeuren.

Maar ik ga hier weer eens wat doen dus ik ga jullie weer groeten.

Thijs op potje

dinsdag, november 4th, 2008

Nou zeg… wat ik nou heb meegemaakt. Had het echt niet verwacht.

Ik haal Thijs gistermiddag uit bed na zijn middagdutje en ik had hem even op het potje laten zitten omdat zijn luier niet vol was. Ik dacht… hij moet volgens mij echt wel plassen. Dus na een poosje had hij het potje al verhuist naar onze slaapkamer waar hij op zijn gemak weer ging zitten en naar onze Bono zat te kijken die lekker op bed lag te luieren.
Op een gegeven moment zat Thijs wat scheetjes te laten waar hij al hartelijk om moest lachen, dus ik dacht dat er wel een poepje aan zou komen. Toen zei hij ineens: “doet ie nou?” Dus ik dacht dat ie was begonnen met poepen.
Maar nou bleek dat hij dus zat te plassen… dus ik natuurlijk heel enthousiast en trots op hem en hij vond het toch ook wel interessant.
Natuurlijk een foto van gemaakt want hee… een eerste plasje in een potje moet je ook vastleggen he. :)
Maar nou kwam hij vanochtend uit bed en voor dat we gingen aankleden vroeg hij waar het potje was. Dus ik zei dat ie nog beneden stond en ik ging hem halen en vroeg of hij dan een plasje moest doen. Hij zei dat ie inderdaad een plasje op het potje wilde doen dus ik deed de luier af en hij ging zitten en inderdaad hoor… binnen een minuut zat hij te plassen.
Nou, ik vond dat zo gaaf he…. dat is toch een teken dat hij het al wel voelt aankomen dat ie moet plassen… was ik echt blij mee.
Probeer alleen niet te hard van stapel te lopen, maar ik denk dat het wel een begin is van een redelijk snelle zindelijkheidstraining als hij zo door gaat.
Echt wel tof.

Nou, dat wilde ik nog even delen… doei doei.

Weer eens een berichtje

zondag, november 2nd, 2008

Hier weer eens een bericht over Thijs.
Wat me opvalt is dat Thijs steeds duidelijker gaat praten en dingen begrijpt zoals de regels in huis. Zo weet hij dat hij geen toetje krijgt als hij niet heeft gegeten.
Soms kan ik me daar zo over frustreren dat hij het gewoon weet en dan toch vertikt om ook maar 1 hap te eten wat ik dan van hem vraag. Juist omdat hij weet dat als hij wat eet dat hij dan een toetje krijgt…. ik snap dan niet dat hij dat dan echt niet wil.
Nu is daar 2 weken geleden een doorbraak in geweest toen hij om een snoepje vroeg terwijl hij geen brood had gegeten. Het heeft een uur geduurd, maar uiteindelijk vroeg hij weer om een snoepje, dus ik ging bij hem zitten en legde een stukje brood voor zijn neus… ik zei:”als Thijs dit stukje brood opeet, dan krijg je een snoepje”  Het gaat er mij dan niet om dat hij heel die boterham moet opeten, maar wel om het principe.
Toen heeft hij 2 minuten met dat stukje brood naar de tv zitten kijken en uiteindelijk ging het toch zijn mond in. Dus ik zei natuurlijk dat ik trots op hem was en dat hij het goed had gedaan en toen nam hij zelf nog maar een stukje brood.
Maar toen bedacht ie zich waarschijnlijk dat hij maar 1 stukje hoefde te eten van me en dat hij daarna een snoepje kreeg dus toen was het ook snel klaar ook natuurlijk…hahaha.
En toen kreeg hij inderdaad een snoepje zoals beloofd.  Maar het weekend daarop bleven Saskia en Paul eten en toen wilde hij dus weer niet eten. Het was daarna wel een drama toen wij lekker aan het toetje zaten en hij dus niks kreeg. En dan vind ik het toch weer moeilijk, maar hij weet wel hoe het zit dus hij heeft het nu zelf in de hand. Als hij het nog niet zou begrijpen vind ik het wat anders, maar wat dat betreft snapt hij het heel goed. Maar als hij dan zo aan het huilen is dan gaat het me toch op een bepaalde manier aan me hart en zou ik hem het liefst toch wat vla willen geven. Maar gelukkig is mijn verstand dan toch net even wat sterker en doe ik het natuurlijk niet.

Wat het praten betreft is hij ook al best een stap vooruit. Ook met andere dingen. We waren laatst bij pa en ma en me zus was er ook met Sil en toen zei Thijs tegen een bepaald ding wat voor kleur het was. Toen zei Natas dus dat ze dat zo knap vond omdat hij dat eigenlijk helemaal nog niet hoeft te weten.
Hij kent nu de kleuren blauw, geel, groen, rood, oranje en zwart. Hij maakt soms nog wel eens een foutje maar dat geeft helemaal niet. Ik zeg dan wel wat voor kleur het dan wel is en dan zegt hij dat daarna ook na. Hij is zo leergierig. Ben ik wel blij mee eigenlijk. Je bent dan toch trots als ouder als hij weer iets nieuws zegt of doet.
Ik moet alleen wel in de gaten houden dat ik niet naast me schoenen ga lopen :)

Nou hadden we vanochtend gezegd dat we naar het bos zouden gaan zodra hij vanmiddag weer wakker zou worden als hij een dutje had gedaan. Dus nu stond Thomas net op het punt om hem op bed te leggen en ik vroeg aan Thijs wat we gingen doen als hij weer wakker zou worden… en toen zei hij dus dat we naar het bos gingen.
Ik vind het toch wel knap dat ze dat al kunnen op die leeftijd. Hij is nu 2 jaar en 3½ maand en ik sta er soms van te kijken wat hij allemaal al doet en kan.
Hij kreeg vanochtend 2 plakjes kaas omdat ie dat lekker vind… komt ie op een gegeven moment naar me toe en zegt ie:”driehoek”  Had ie dus een stukje kaas afgeknabbeld in de vorm van een driehoek en dat kwam hij laten zien.
Nou… ik weet niet of ik vroeger op die leeftijd al zo wijs was hoor. Het gaat tegenwoordig zo snel die ontwikkeling.

Sinds een paar weken is hij ‘bang’ in het donker en voelt hij zich er niet mee op zijn gemak. Hij slaapt ’s avonds dus ook in met zo’n nachtlampje en zodra wijzelf naar bed gaan dan haal ik het er weer uit.
Ik hoop dat het een fase is en niet dat hij met licht aan moet blijven slapen. Niet dat dat dingetje nou zoveel licht geeft, maar het zit toevallig in het stopcontact aan het hoofdeinde van zijn bedje dus hij kan het lampje altijd goed zien.
Ik ga hier wel serieus mee om omdat het voor hem ook serieus is. Vroeger was het nog al eens dat het kind niet zo raar moest doen en niet flauw moest zijn en hierdoor ging de angst dus ook niet over. Ik vind dat persoonlijk niet goed en ik vind dat je gewoon ook rekening kan houden met de gevoelens van je kind.
En het is nog geen drama aan het worden qua die angst voor het donker. Maar we merken gewoon wel dat hij zich niet prettig voelt als hij in het donker is. Dan moet het licht aan van hem.

Hij gaat nu ook af en toe op het potje of op een wc-verkleiner op de wc. Hij heeft nog niks gedaan maar ik vind het al fijn dat hij er niet bang voor is en dat hij het op zich wel wil.
En waar je dan inderdaad op kan zitten wachten… hij komt van het potje af, loopt in zijn blote kont boven in de badkamer omdat hij met Thomas gaat douchen en hij begint te plassen…. grrrr. Dat is soms wel frustrerend hoor.
Ik geef ook toe dat ik dit denk ik het moeilijkste zal vinden van het opgroeien betreft…. het zindelijk worden.
Sommige mensen zeggen:”dat gaat vanzelf” andere zeggen: “veel oefenen en geduld hebben” en ik denk…”oh mijn god, hoe ga ik dat kind zindelijk krijgen”
Ik vind het het lastigste dat je hem op het potje moet zetten terwijl je niet eens weet of hij moet plassen of niet. Het moet echt net toeval zijn dat hij kan ontspannen en dus moet plassen zodra hij op het potje zit of op het toilet. Gebeurt dit niet, dan kan het nog wel eens lang gaan duren denk ik dan.
Maar goed… we blijven nog maar dooroefenen en ik moet er maar op vertrouwen dat het inderdaad goed gaat komen.

Volgens mij heb ik jullie wel weer een eind bijgeschreven zo. Dus ik ga weer ophouden.
Tot de volgende keer.

Op vakantie geweest.

zondag, oktober 5th, 2008

Ziezo…. we hebben onze vakantie er weer op zitten.

We zijn in week 37 een midweek naar Landalpark Lommerbergen in Limburg geweest met mijn zus en gezin. Was gezellig hoor. Lekker wezen zwemmen met die kleine mannen.
Thijs had het ook goed naar zijn zin. Lekker veel gerend (en gevallen) en gegleden en gezommen in het zwembad.

het-huisje-vanuit-de-tuin.bmp

Wij kwamen maandag eerder aan dan Natas, Daan en Sil omdat we eerst nog wilde zwemmen. Als je pas vanaf 15.00 uur het huisje in kan dan is dat zonde van je dag want dan is hij al bijna weer om.
En je doet je best hoor, maar het duurt altijd even voordat je al je troep hebt opgeruimd en een plekje hebt gegeven.

nog-niet-alles-uitgepakt.bmp

Maar goed, wij waren dus alvast wezen inchecken en naar het zwembad gegaan. Thijs vond het al snel leuk en was niet weg te slaan bij het glijbaantje in het peuterbad. 

thijs-klaar-om-te-glijden.bmp  thijs-glijden.bmp  thijs-bij-glijbaantje.bmp

Hij had zo’n drijfvestje aan van het zwembad zelf en we wilden ook de armbandjes om doen, maar dat vond hij niks dus hielden we het eerst alleen bij het vestje.

Rond half 4 waren de rest van de vakantiegangers aangekomen en zaten wij inmiddels al in het huisje. De vakantie kon nu echt beginnen.
Diezelfde middag zijn Natas en ik nog even naar het plaatsje Beesel gegaan voor de boodschappen voor het avondeten en de volgende dag zouden we dan de grotere boodschappen gaan doen. De eerste avond hebben we pasta gegeten.

De volgende ochtend hebben we de grote boodschappen gedaan in uhhh , dat weet ik niet eens meer :( 
’s middags zijn we met z’n allen naar het zwembad gegaan. Voor Sil was het een primeur en eerste keer dat hij in zo’n groot bad was.

natas-en-sil-in-peuterbad.bmp  sil-in-zwemband-in-golfslagbad.bmp

Eerst veilig bij mama de boel verkennen en eens zien wat het toch allemaal was met al die herrie en spelende kinderen om hem heen. Al snel wilde papa en mama het zwembandje uitproberen die ze voor Sil hadden gekocht.
Helaas bleek deze toch nog wat te groot en Sil zat er niet echt goed in. Hij zakte steeds onderuit en zat niet lekker.
Gelukkig hadden wij die van Thijs nog bij ons en hebben die toen maar ingeschakeld. Hierin zat ie gelukkig wat beter en kon hij lekker ronddobberen in het zwembad en wat om zich heen kijken.
Na zo’n 20 minuten was Sil het eigenlijk wel weer beu en begon hij moe te worden. Hij scheen ineens een keel op te zetten toen ze in het binnen/buitenbad zaten en zijn er toen maar uit gegaan.
Hierna heeft Sil nog even op schoot bij papa op veilige afstand de boel zitten verkennen waarna hij vredig in slaap viel.

sil-bij-papa-op-schoot-in-zwembad.bmp

Dinsdag was Natas jarig “Lang zal ze leven, Lang zal ze leven, Lang zal ze leven in de gloriaaaa”  Ze is alweer 28 jaar geworden (ouwe muts, hahaha)
Maar goed, dat zou ik dus bijna vergeten te vertellen… toen we dus in het huisje aankwamen was het versierd met slingers en ballonnen en stond er een slagroomtaart in de koelkast. Was wel erg leuk. Dit hadden we namelijk erbij besteld toen we hadden gereserveerd

Natas en Daan wilden nog een dag gaan museumhoppen. Maar helaas ging dit niet door. Omdat er kermis was in het dorp waar we de boodschappen ook deden. Maar goed, hierdoor was het VVV-kantoor dus net weer gesloten op de momenten dat ze informatie wilde vragen over musea.

Woensdag zijn we het grootste gedeelte van de dag thuisgeweest en zijn we aan het shuttelen gegaan.
Eerst gingen Natas en Daan aan de slag. Ging op zich goed ondanks dat de shuttle niet lang in de lucht bleef.
Toen was Natas het beu en ging ik voor haar in de plaats. Thomas lag het eens vanuit zijn luie tuinstoel te bekijken en maakte de broodnodige opmerkingen zoals alleen Thomas dat kan. Na een kwartier had ik het ook wel weer gezien en toen ging Thomas met Daan spelen. We hebben ons krom gelachen. Op een gegeven moment sloeg Thomas een beetje achterlijk tegen de shuttle en die vloog in een boom.
Gelukkig kreeg hij er hem weer uit door met een stok te gooien.

shuttle-in-boom.bmp

Donderdags zijn Natas en Daan weggeweest voor kleren voor Sil in Roermond.
Wij zijn die middag nog een stukje wezen wandelen in het bos en daarna langs de kinderboerderij gegaan waar Thijs geitjes heeft geaaid en de kippen ook wel interessant vond.

thijs-met-geitje.bmp   thijs-aait-geitje.bmp

Ook waren er hangbuikzwijntjes die zijn tante Saskia ook erg leuk vind.

hangbuikzwijntje.bmp

Thijs vond de schapen ook wel leuk en stond ze te begluren vanachter een hekje.

thijs-kijkt-naar-de-schapen.bmp

En toen was het weer vrijdagochtend…. alles weer inpakken en met gemengde gevoelens ontbijten.
Het regende dat het goot tijdens het inpakken van de auto’s . Aan de ene kant gelukkig dat het nu pas zo ging regenen, maar echt leuk was het niet om zo weg te gaan.
Dit was weer de eerste vakantie sinds mijn hartdiagnose dat ik me goed en lekker heb gevoeld en dat ik weer heb kunnen genieten van een vakantie. Ik had nu in ieder geval weer een gevoel van heimwee en dat ik het jammer vond dat we weer naar huis gingen.  De voorgaande keren kon het me niet snel genoeg zijn en zou ik bij wijze van spreken al een paar dagen eerder naar huis gegaan willen zijn.

Dus al met al een goede vakantie.  

naar CB en opstandig

donderdag, augustus 21st, 2008

Afgelopen dinsdag moest ik met Thijs weer naar het consultatiebureau. We kwamen daar binnen en toen was er een kindje al vrolijk over de zeik aan het gaan omdat ie niet gewogen en gemeten wilde worden.
Thijs raakte hier jammer genoeg ook wat door van streek en toen was er ook weinig meer met hem te doen.
Nadat ik hem had kunnen uitkleden kreeg ik hem wat rustiger doordat hij op schoot zat en we samen een boekje aan het kijken waren.  Dus ik dacht nog bij mezelf…. nou, het gaat weer goed gelukkig.
Ik had van te voren nog geprobeerd om hem te meten en te wegen, maar ook bij hem was dit geen succes. Ze voelen denk ik toch de spanningen van elkaar ofzo en daar reageren ze dan weer op.

Toen was het andere jongetje klaar bij de arts en die kwamen weer de spreekkamer uit. Toen begon Thijs zich meteen weer te verstarren en te verzetten. Hij vond die vrouw toch maar eng denk ik. Misschien dat ie ook nog wist dat ie daar z’n prikken heeft gekregen, maar gelukkig hoefde hij ze deze keer niet te hebben. Pas weer als hij 4 is ongeveer.
Maar goed…. we waren binnen en hij werd niet echt rustig. Toen zag ik zo’n ding staan waarbij ze de kralen over een gebogen stuk ijzerdraad moeten bewegen. (geen idee hoe zoiets heet) maar hij vind het  in ieder geval reuze interessant en toen ik dat had gepakt werd hij daar wel rustig van en begon hij te spelen.
De arts had ondertussen een paar blokjes voor zijn neus gelegd en ze had graag gewild dat hij deze op elkaar zou stapelen, maar dat konden we natuurlijk vergeten. Toen ze het een paar keer vroeg leek het ook wel of hij ze negeerde en hij was rustig aan het spelen met dat andere ding.
Toen begon hij wat te praten over welke kleuren de kralen waren en dat ze tegen elkaar aan gingen botsen en dat was gelukkig voor de arts genoeg om te horen dat ie al wel bezig was met praten en dingen uitleggen enz.

Verder raadde ze aan om de tut te gaan verbannen en hem te leren drinken uit een gewone drinkbeker in plaats van een tuitbeker. En op de vraag of we al bezig waren met zindelijkheidstraining gaf ik als antwoord dat ze pas vanaf een jaar of 2,5 controle leren te krijgen over de sluitspieren dus dat dit nog niet echt ging werken. Het stond ook nog notabene in een tijdschrift die ik van haar meekreeg. Maar goed, sommige dingen zullen we niet altijd begrijpen.

Verder was ze wel tevreden. Nadat we bij haar klaar waren heb ik Thijs nog kunnen meten en wegen en hij was (ongeveer) 94,5 cm en 16.1 kg. Met het gewicht zat hij nu op de bovenlijn en met de lengte tegen de bovenlijn.
Ik denk zelf dat hij wel wat lichter zou mogen wegen, maar op zich is ie gewoon mooi qua verhouding, dus ik maak me niet druk.
In het eerste jaar   0-1 –> ruim 8 kilo aangekomen en rond de 30 cm gegroeid
In het tweede jaar 1-2 –> ruim 4 kilo aangekomen en rond de 15 cm gegroeid.
Dit was even voor de statistieken he… hihihi

En verder lijkt het wel of hij aan het veranderen is nu hij 2 is. Net of er een knop om is gezet ofzo, maar hij is vaker opstandiger en zegt nu ook vaker nee enz. Wat dat betreft klopt dat rijmpje nu al wel: ik ben 2 en ik zeg nee !
Omdat we hier eigenlijk nog niet echt mee te maken hebben gehad met hem ben ik een beetje bang dat ik niet zo goed zal weten hoe ik hiermee om moet gaan. Ik wil hem wel op een verantwoorde en rustige manier kunnen blijven behandelen omdat ik nog steeds van mening ben dat het stukken beter en soepeler zal verlopen als je dingen eerst normaal vraagt ipv gelijk een grote mond te geven en hem de tijd geeft om hier even over na te denken en dat hij het dan kan gaan doen (of niet)
Maar dat betekent niet dat ik niet eens moe van hem wordt en lichtelijk geirriteerd kan raken als hij inderdaad niet mee wil helpen als je op het punt staat om weg te gaan en hij wil zijn schoenen of jas niet aan.
Ik probeer dan nog steeds uit te leggen wat we gaan doen en te zeggen dat als we dan terug komen dat hij daarna weer verder mag spelen met waar hij mee bezig was. Ik heb geen zin om met hem te vechten.
Tot nu toe helpt het nog steeds als ik alleen maar zeg : “ik hoef toch niet boos te worden he !” Maar goed, voor hoe lang nog natuurlijk. Hoe ouder ze worden, hoe meer ze durven en misschien brutaler worden enz.
Gisteren vond ik hem ook vervelend en zelfs wat baldadig tijdens het boodschappen doen. Hij ging steeds met zijn hand langs de schappen waarbij er sommige producten op de grond vielen. Uiteindelijk heb ik hem maar in het karretje gepropt (hij wilde natuurlijk niet meewerken, dus dat was even vechten)
Maar ik schrik hier toch wel van terug eigenlijk, gewoon omdat we dit niet gewend zijn van hem. Maar ook voor ons is er dus geen ontkomen aan en krijgen we toch te maken met een peuter die zijn grenzen en vooral ook onze grenzen aan het opzoeken is. En dat hoort er natuurlijk allemaal bij want hij is nu zichzelf aan het ontdekken en het is aan ons hoe we hem daarbij helpen, stimuleren maar soms ook terugfluiten.
Gelukkig heeft hij nog geen rare dingen met eten of slapen. En ik ga er ook niet op zitten wachten want dat is natuurlijk de goden verzoeken.

Maar verder kan hij ook nog steeds lief zijn en willen knuffelen enz. Ik heb laatst nog een gesprek gehad met mijn zus dat ik me schuldig voelde over het feit dat ik het idee had dat ik niet genoeg met hem deed qua spelen. Wat is er nou makkelijker dat als hij naar Thomas de Stoomlocomotief zit te kijken wat hij heel graag doet, dat ik dan achter mijn pc kan gaan zitten om wat dingen voor mezelf te doen. Maar ik bedacht me toen ik in bed lag dat ik er eigenlijk heel weinig tot praktisch nooit bij hem ben gaan zitten als hij met zijn auto’s aan het spelen was op de grond of aan het bouwen was met zijn blokken. Ik ben daar gelijk wat aan gaan doen toen ik weer thuis was. Ik was namelijk vorig weekend bij Natas en Daan om op Sil te passen omdat hun een feest hadden.
Ik ben het na het weekend gelijk gaan doen en Thijs vond het toch wel erg leuk en gezellig, want daarna kwam hij me geregeld halen om samen te gaan bouwen. Dit betekent natuurlijk niet dat ik niet eens durf te zeggen dat ik ook even bezig ben, want een ouder moet natuurlijk ook even dingen voor zichzelf kunnen doen of in het huishouden.
Maar het was fijn om te zien dat hij het leuk vond en het ook fijn vond. Dus heb ik hier ook weer van geleerd.
Ik bedoel, ik ben dan wel ouder, maar ik weet natuurlijk niet alles. En als mens leer je elke dag bij.

Sinds een goeie anderhalve week zit hij nu ook in de auto in een nieuwe autostoel. Ik had er eentje bij Formido gevonden waar ook een 5 puntsgordel in zat maar die kan je er zodra hij groter is er uit halen zodat hij dan vast kan zitten in de gewone gordel. Dus hier kunnen we zeker weer een paar jaar mee doen.
Eerst wilde hij er niet in omdat hij toch wel gehecht was aan zijn oude autostoel en het hielp niet door te zeggen dat zijn knieen op een gegeven moment in zijn nek zouden zitten omdat hij te groot werd voor die stoel. Dus Thomas had hem er gewoon een keer ingezet zonder pardon. Eerst janken natuurlijk en beetje in paniek, maar toen hij eenmaal zat vond hij het toch wel goed en daarna was er niks meer aan de hand.
Nu zegt hij zelf dat ie weer in de grote stoel gaat…. we hadden namelijk gezegd dat dit een grote stoel was voor grote jongens :)

Nou… verder even geen nieuws meer.
Tot ziens…

Verjaardag gevierd

donderdag, augustus 14th, 2008

Ik ben wat laat met het schrijven van het verslag over Thijs zijn 2e verjaardag. Maar ik zal proberen nog zo goed mogelijk op te schrijven wat hij allemaal heeft gekregen en hoe het is geweest.

Het bewuste weekend was in ieder geval lekker druk.
Vrijdagavond kwam mijn zus al zodat ze zaterdagochtend al kon helpen met de hapjes maken enz.
Vrijdagavond hadden we de kamer versierd met slingers en ballonnen en een paar ballonnen aan Thijs zijn stoeltje gedaan.
De volgende ochtend kwam hij beneden en moest hij toch even kijken naar al die slingers en ballonnen hoor. En wat wij al dachten…. hij ging niet op zijn stoel zitten. Die ballonnen moesten eraf.
Op de zaterdag kwam de familie en rond 11 uur (doe ik ook niet meer zo vroeg) kwamen opa en oma Copier. Daar heeft hij een bouwdoos van gekregen van hout en dan kan hij die blokjes en wieltjes aan elkaar schroeven met van die houten schroeven die je dan in die gaten moet draaien. Opa en Thijs gingen gelijk aan de slag… dat was wel mooi om te zien.
70-26-7-08-klein.jpg

We zijn lekker buiten gaan zitten en al snel volgden de rest van de visite. Van tante Saskia en oom Paul heeft hij een tractor met aanhanger met dieren gekregen. Dat was ook erg interessant.
78-26-7-08-klein.jpg

Van opa Huizer en Lenie heeft hij een soort van hamertje tik gekregen, van oom Hans en tante Afke een vuilnisbak met vlieg en als je dan op het verkeerde knopje drukt schiet die klep open en komt de vlieg eruit. Van ome Daan en tante Natasja heeft hij een paraplu en een puzzel van Thomas de Stoomlocomotief gekregen. En Arnold, Marian en Tamara waren er ook bij.

58-en-64-samen.jpg

Op zondag kwamen ze pas in de middag dus had ik wat meer tijd. Ik moet zeggen dat het op een of andere manier rustiger voor mijzelf ging dan de zaterdag. Waarschijnlijk omdat ik al zo’n drukke dag achter de rug had.
Sylvia en Martijn kwamen als eerste. Ik moet zeggen dat ik niet meer precies weet wat hij van wie heeft gekregen hoor. Maar hij is in ieder geval weer goed verwend. Daarna kwamen Frans, Jose en Amber en daar kreeg hij een kruiwagen van. Nou bleek dus dat hij deze vorig jaar ook al had gekregen van opa Huizer, maar dat geeft niet want die eerste staat nu op de boerderij bij tante Saskia dus heeft hij er thuis een en als hij daar aan het logeren is.
86-27-7-08-klein.jpg

Gonny en de kids zijn nog geweest en Erwin en Ata. Het was ook deze dag erg gezellig maar weer bloedheet.
Ik heb foto’s gemaakt van alle cadeau’s die hij dat weekend gekregen heeft.
dscn0327-klein.jpg

Van ons heeft ie later nog een nieuwe garage gekregen. We hadden er al eentje gekocht een paar weken voor zijn verjaardag en op de dag dat hij het mocht uitpakken bleken er dus gewoon 20 onderdelen niet bij te zitten !
Dat was dus echt niet leuk en behoorlijk slordig. Dus Thomas had gebeld hoe dat opgelost zou gaan worden en we konden hem terugbrengen en iets anders uitzoeken.
Uiteindelijk is deze nieuwe nog mooier en groter dan die vorige dus is het niet zo erg geweest dat die ander niet compleet was.
dscn0365-klein.jpg

Volgens mij heb ik het zo’n beetje bij elkaar geschreven.
Ik zal binnenkort de site nog eens doornemen en nog meer foto’s erbij gaan zetten en de foto’s en video’s bijwerken op Photobucket.nl.
Als dat gebeurt is laat ik het nog wel weten zodat jullie weer de laatste nieuwe dingen kunnen bekijken.

Ik ga er nu mee stoppen en voor dit jaar geldt ook weer…. ik zal niet veel gaan schrijven, maar ik doe me best om zoveel mogelijk dingen bij te houden van Thijs zijn ontwikkelingen.

Tabee en de groeten.